سنایچ؛ یک قدم جلو و دو قدم عقب
سنایچ با یک شکست و سه تساوی از چهار مسابقه ابتدایی، در رده دوازدهم لیگ قرار گرفته، اما سه تساوی این تیم برابر گیتیپسند، فولاد زرند و پالایش نفت بندرعباس به دست آمده است. مشکل اصلی شاگردان کشاورزی نه مقاومت برابر مدعیان، بلکه ناتوانی در تبدیل این مقاومت به پیروزی و جمعآوری امتیازهای کامل است.
یک شکست و سه تساوی در چهار مسابقه ابتدایی لیگ، سنایچ را با سه امتیاز در رده دوازدهم جدول قرار داده است؛ جایگاهی که در نگاه نخست برای تیمی با سابقه و ظرفیت سنایچ، نگرانکننده به نظر میرسد. سه امتیاز از ۱۲ امتیاز ممکن، آماری نیست که بتوان آن را شروعی مطلوب برای ساوجیها دانست، اما بررسی دقیقتر نتایج نشان میدهد تصویر واقعی این تیم کمی متفاوت از جایگاهش در جدول است.
سنایچ در هر سه مسابقهای که به تساوی رسیده، مقابل تیمهایی قرار گرفته که از مدعیان لیگ محسوب میشوند. تساوی دو بر دو برابر گیتیپسند اصفهان، تساوی یک بر یک مقابل فولاد زرند ایرانیان و تساوی یک بر یک برابر پالایش نفت بندرعباس، نشان میدهد شاگردان کشاورزی دستکم در مواجهه با تیمهای قدرتمند، توانایی مقاومت و گرفتن امتیاز را داشتهاند.
از سوی دیگر، دو مورد از این سه تساوی در مسابقات خارج از خانه به دست آمده است. این موضوع نیز در ارزیابی عملکرد سنایچ اهمیت دارد، چرا که کسب امتیاز در خانه حریف برابر تیمهای مدعی، نتیجهای نیست که بتوان به سادگی از کنار آن عبور کرد.
بنابراین اگر تنها به جدول نگاه کنیم، سنایچ تیمی بحرانزده به نظر میرسد، اما اگر مسابقات را با جزئیات بیشتری بررسی کنیم، مشخص میشود که تمام مشکلات این تیم در نتیجهگیری خلاصه نمیشود. مسئله اصلی جایی است که سنایچ باید از یک تیم مقاوم برابر مدعیان، به تیمی تبدیل شود که بتواند خودش برای رسیدن به رتبههای بالای جدول مدعی باشد.
آخرین مسابقه سنایچ برابر پالایش نفت بندرعباس نمونه روشنی از این وضعیت بود. ساوجیها صدرنشین وقت مسابقات را متوقف کردند و یک امتیاز دیگر به حساب خود اضافه کردند. با این حال، اگر عملکرد دو تیم در جریان مسابقه بررسی شود، نمیتوان گفت سنایچ تیم برتر میدان بوده یا حتی مستحق پیروزی بوده است.
این موضوع درباره دو تساوی قبلی برابر گیتیپسند و فولاد زرند نیز تا حدودی صدق میکند. سنایچ در این سه مسابقه توانست یک امتیاز از هر بازی بگیرد، اما نه به دلیل اینکه در مجموع برتری محسوسی نسبت به حریفان داشت. سازمان دفاعی این تیم با اتکا به عملکرد خوب رشیدی توانست بار زیادی را تحمل کند و در نهایت اجازه نداد فشار حریفان به شکست منجر شود.
همین مسئله در واقع یکی از نکات مهم درباره شرایط فعلی سنایچ است. وقتی دروازهبان یا ساختار دفاعی روز خوبی داشته باشد، تیم کشاورزی میتواند برابر مدعیان امتیاز بگیرد و حتی نتیجهای قابل توجه ثبت کند. اما اگر رشیدی در یکی از مسابقات نتواند در سطح همیشگی خود ظاهر شود، نقاط ضعف دفاعی سنایچ بیشتر به چشم میآید و احتمال دریافت گلهای بیشتر افزایش پیدا میکند.
دیدار با پالایشگاه نفت شازند دقیقاً یکی از نمونههایی بود که این ضعفها را آشکار کرد. سنایچ در مسابقهای که باید برای کسب امتیاز تلاش بیشتری میکرد، شکست خورد تا الگوی نتایج این تیم شکل عجیبی به خود بگیرد. ساوجیها در یک مسابقه برابر یک مدعی مقاومت میکنند و امتیاز میگیرند، اما در بازی بعدی عقب میمانند و امتیازهای از دست رفته را جبران نمیکنند.
به همین دلیل میتوان شرایط فعلی سنایچ را با یک تعبیر ساده توضیح داد، یک قدم به جلو و دو قدم به عقب.
البته قرار گرفتن سنایچ در رده دوازدهم در این مقطع از فصل به خودی خود نمیتواند نشانهای قطعی از ناکامی باشد. مسابقات زیادی باقی مانده و تیمهایی که در هفتههای ابتدایی پایین جدول قرار دارند، میتوانند با چند نتیجه متوالی شرایط خود را تغییر دهند. از طرف دیگر، برنامه مسابقات سنایچ نیز به گونهای است که میتواند فرصت مناسبی برای بازگشت این تیم فراهم کند.
سنایچ در بازی آینده میزبان پردیس قزوین، تیم قعرنشین جدول خواهد بود و ساوجیها امیدوارند با کسب سه امتیاز این مسابقه، چند پله در جدول صعود کنند. از نظر جایگاه دو تیم، سنایچ شانس مناسبی برای پیروزی دارد و اگر بتواند از این فرصت استفاده کند، بخشی از فشار موجود کاهش پیدا خواهد کرد.
اما مسئله اصلی سنایچ در مسابقات مقابل تیمهای پایین جدول نیست. هدف این تیم، دستکم بر اساس جایگاه و سابقهای که در سالهای اخیر داشته، قرار گرفتن در جمع تیمهای بالای جدول است و برای رسیدن به چنین هدفی، صرفاً شکست دادن تیمهای پایینتر کافی نخواهد بود.
در فصلهای گذشته نیز از سنایچ انتظار قهرمانی وجود نداشت. این تیم در بهترین شرایط خود برای حضور در جمع چهار تیم برتر رقابت میکرد و قرار گرفتن در نیمه بالایی جدول و رسیدن به مرحله پایانی برایش موفقیت محسوب میشد. به همین دلیل، ناکامی در برابر تیمهای مدعی همیشه به اندازه تیمهایی که برای قهرمانی ساخته شدهاند، اهمیت نداشت.
اما فصل جدید شرایط متفاوتی دارد. تعداد تیمهایی که برای قرار گرفتن در جمع مدعیان تلاش میکنند افزایش یافته و رقابت در بالای جدول فشردهتر از گذشته شده است. در حال حاضر شش تیم برای رسیدن به جایگاههای برتر رقابت میکنند و فولاد هرمزگان نیز به این جمع اضافه شده است.
این افزایش تعداد مدعیان یک پیام روشن برای سنایچ دارد. شاگردان کشاورزی برای بازگشت به جمع تیمهای بالانشین، باید در بازیهای مستقیم مقابل رقبای همسطح خود امتیاز جمع کنند. مقاومت برابر مدعیان خوب است، اما برای صعود در جدول کافی نیست. تیمی که میخواهد در جمع چهار تیم نخست قرار بگیرد، باید در چنین مسابقاتی برای برد بازی کند و بتواند بخشی از امتیازهای کامل را به دست آورد.
عملکرد فصل گذشته سنایچ نیز این هشدار را تأیید میکند. ساوجیها در آن فصل، زمانی که چهار تیم مدعی اصلی حضور داشتند، از هشت مسابقه بزرگ تنها یک پیروزی به دست آوردند. آنها در دو بازی رفت و برگشت مقابل گیتیپسند و مس سونگون شکست خوردند، برابر گهر زمین به تساوی رسیدند و مقابل فولاد زرند نیز یک برد و یک تساوی ثبت کردند.
با وجود این نتایج، سنایچ فصل گذشته در نهایت رتبه چهارم را به دست آورد. اما تکرار همان الگو در فصل جاری میتواند پیامد متفاوتی داشته باشد، زیرا رقابت برای جایگاههای بالای جدول گستردهتر شده است.
اگر سنایچ همچنان مقابل تیمهای بالاتر از خود نتواند به پیروزی برسد و امتیازهای کامل را از این مسابقات جمع کند، احتمالاً در بهترین حالت باید برای قرار گرفتن در محدوده رتبههای هفتم تا دهم تلاش کند. این جایگاه با انتظاری که از تیم ساوجی وجود دارد، فاصله خواهد داشت.
بنابراین مسابقههای آینده برای سنایچ فقط فرصت فرار از رده دوازدهم نیستند. این تیم باید در هفتههای پیش رو نشان دهد که میتواند از یک تیم سرسخت و امتیازگیر مقابل مدعیان، به تیمی تبدیل شود که خودش نیز مدعی کسب جایگاههای بالای جدول باشد.
پیروزی برابر پردیس قزوین میتواند شروع مناسبی برای این تغییر باشد، اما آزمون واقعی سنایچ در بازیهایی رقم خواهد خورد که مقابل رقبای مستقیم خود قرار میگیرد. اگر در آن مسابقات نیز روند فعلی ادامه پیدا کند، جایگاه پایین جدول دیگر تنها یک اتفاق مقطعی در هفتههای ابتدایی نخواهد بود و میتواند نشانهای از فاصله گرفتن سنایچ از اهداف فصل باشد.
